دانش باید حرکت کند، بی‌آنکه نویسنده، زمینه یا عدم قطعیت خود را از دست بدهد.
پیوند میان اندیشه‌ها زمانی سازنده است که منشأ آن‌ها را پاک نکند. برنامه باید فضایی برای پرسش، بازبینی و ترجمهٔ مسئولانه فراهم کند؛ نه صحنه‌ای برای نمایش عنوان‌ها.
مشارکت‌های متفاوت
پژوهش، تجربه حرفه‌ای، آموزش، ترجمه، تحلیل داده، بازبینی و روایت زیسته ارزش‌ها و مسئولیت‌های متفاوت دارند. نام‌گذاری دقیق مشارکت از اعتبار افراد و سلامت دانش محافظت می‌کند.
منشأ و زمینه
هر محتوا باید نویسنده یا منبع، تاریخ، نسخه، شرایط استفاده و سابقهٔ اصلاح داشته باشد. گزاره‌ای که از زمینه جدا شود ممکن است از نظر واژه درست و از نظر معنا گمراه‌کننده باشد؛ بنابراین محدودیت‌ها کنار نتیجه می‌مانند.
عدم قطعیت دیده می‌شود
«نمی‌دانیم» شکست دانش نیست. فرض، تخمین، اختلاف و خلأ شواهد باید به زبان قابل فهم مشخص شوند. ابزار یا هوش مصنوعی می‌تواند جست‌وجو و سازمان‌دهی را کمک کند، اما مسئولیت قضاوت و انتشار نزد انسان و نهاد تعیین‌شده باقی می‌ماند.
چندزبانگی انسانی
انگلیسی مرجع هماهنگی است؛ فارسی و عربی به بازآفرینی انسانی نیاز دارند و نسخه‌های دیگر باید برابری معنایی را از بازبین حرفه‌ای بگیرند. نام، مفهوم تخصصی و مرز مسئولیت نباید قربانی ترجمهٔ خودکار شود.
اختلاف بدون نمایش
خدمات برنامه در مرحله‌های تعریف‌شده ارائه می‌شوند. پیش از فعال‌شدن هر اقدام عمومی، نهاد مسئول، اختیار، حفاظت اطلاعات، کنترل‌های امنیتی و مسیر پشتیبانی آن تأیید و همراه همان خدمت به‌روشنی معرفی می‌شود.
برای استادان و متخصصان
دانش خود را از همان زمینه‌ای که در آن هستید منتقل کنید
استاد یا متخصص می‌تواند تحلیل پژوهش، نگاه آموزشی، راهنمایی، بازبینی، ترجمه یا زمینهٔ حرفه‌ای را در نقشی ارائه کند که هدف، کاربرد مجاز، انتساب و مرز تصمیم آن روشن است. این مشارکت به‌خودی‌خود استخدام، نمایندگی، تأیید نهادی یا اختیار فراتر از نقش ثبت‌شده ایجاد نمی‌کند.
پدیدآورنده، وابستگی مرتبط، تاریخ و مجوز ثبت می‌شود.
عدم قطعیت و محدودیت کنار محتوا باقی می‌ماند.
اختلاف و اصلاح، کار حرفه‌ای دیده‌شده‌اند نه نمایش اعتباری.
فقط مخاطب و هدف مصوب می‌توانند بر مشارکت تکیه کنند.